Het jongetje onder de trap

Al vele jaren vertel ik in de les over het laserquest avontuur van mij en mijn neefjes. Hoog tijd om het verhaal eens op papier te zetten. Want het gaat niet alleen over een onbekend jochie. Het gaat over mij en over iedereen die zich hierin herkent.

Jaren geleden ging ik met mijn drie neefjes laserquesten. Je trekt dan een speciaal harnas over je romp aan. Daarop zitten lichtjes en sensoren die afgaan als er op geschoten wordt. Geladen met een lasergun moet je zoveel mogelijk anderen raken en zelf zo min mogelijk geraakt worden. Dit alles vindt plaats in een donkere ruimte met herrie, rook en zwaailichten.

Met twaalf andere rondspringende kinderen mochten we eindelijk de ruimte in. Het commando ‘niet rennen’ was aan dovemansoren besteed. Alle kids sprongen de donkere hal in om de beste plek te vinden waar je de vijand kon bestoken. Na 10 seconden ging er een bel en stonden de laserguns aan. Het spel was begonnen!

Vijftien minuten lang werd iedereen door elkaar beschoten. We renden, doken, sprongen en gilden door de ruimte heen alsof ons leven er vanaf hing. Iedereen had een bijnaam en op je pistool kon je zien wie je geraakt had of wie jou raakte. “Ah, weer Terminator. Wie is Terminator??”

Achter dozen of bovenaan de trap; alles is een mogelijke hinderlaag of een goede plek om anderen op te wachten.

Veel te snel ging de buzzer. Het spel was voorbij. Met bezwete, rode hoofden liepen we weer terug naar de ‘control room’. Daar kregen we de uitslag. En antwoord op de vragen: wie had er gewonnen en wie had wie het meest beschoten?

Alle kinderen waren oververhit en uitgelaten, op één na. Een jongetje kwam eruit zoals hij erin ging. Vol trots vertelde hij dat hij direct naast de ingang onder een trap is gaan zitten en daar de hele tijd heeft gewacht.

“Niemand heeft me geraakt. Helemaal niemand.” Het jochie had 0 punten. Terwijl de rest van de kids hele veldslagen hadden uitgevochten met elkaar, was dit jongetje ongedeerd gebleven. Geen enkele ontmoeting, geen enkel gevaar, geen enkele punt en geen enkele keer geraakt!

Gedurende het hele spel had het jongetje gewacht tot het over was. Zorgen dat het niet geraakt werd.

Tja dat raakte me wel. Ik ken namelijk ook zo’n jochie onder de trap die af en toe meer bedreigingen ziet dan kansen. Die nieuwe ontmoetingen uit de weg gaat. Die vanuit angst leeft. Dat bang is voor wat er allemaal fout kan gaan in plaats van ervaringen opdoen. Een kindje dat liever niet geraakt wordt of andere mensen raakt. Een jongetje onder de trap…

Massagetherapie heeft mij destijds geholpen om me bewust te worden van deze gevoelens en ook de diepe behoefte om aan te raken en geraakt te worden. Soms pijnlijk maar altijd ‘alive’.

Wetenschappelijk onderzoek naar effecten van massagetherapie

De effecten van Massagetherapie als onderdeel van pijnmanagement in (acute) zorginstellingen.

Massagetherapie is een aanvullende therapie, die meestal door artsen wel als heilzaam wordt gezien, maar is dat ook zo? 

Uit eerdere onderzoeken in ziekenhuizen is gebleken dat bij hoge niveaus van stress en angst bij de patiënt het herstel wordt vertraagd, het verblijf in het ziekenhuis wordt verlengd en inname van kalmerende middelen wordt verhoogd. Stress en angst verergeren de pijn, beperken het lichamelijke functioneren, inclusief de mogelijkheid te hoesten, diep in te ademen, te bewegen, te slapen en zelfverzorgende activiteiten uit te voeren.

Patiënten in ziekenhuizen noemen de volgende stressoren: lawaai, slaap te kort, sociale isolatie, gedwongen stilliggen, pijn van en door alle behandelingen, angst en stress die wordt gevoeld tijdens de behandelingen. In een kliniek in Minnesota werd na systematisch evalueren van ervaringen van patiënten geconcludeerd dat deze ‘spanning, stress, pijn en angst’ de grootste uitdagingen vormen voor patiënten. De integratie van massagetherapie in het zorgplan bleek een enorme stap voorwaarts te zijn bij erkenning van pijn als vijfde vitale functie, na hartslag, ademhaling, temperatuur en bloeddruk. Na deze studie kon er worden geconcludeerd dat het belangrijk is patiëntenzorg op een holistische manier aan te pakken.

Onderzoek heeft uitgewezen dat massagetherapie een effectief middel is bij pijn management, met als bijkomend voordeel nog dat er geen ongewenste bijwerkingen zijn. Een studie hiernaar in de kliniek in Minnesota, waarbij 58 postoperatieve hartpatiënten 1 tot 3 massagetherapie sessies ontvingen, leverde zulk overtuigend bewijs dat er meteen een massagetherapeut fulltime werd ingehuurd op de klinische afdeling. Hartoperatie patiënten klagen vaak over pijn in de rug, schouders nek door stress, spanning en angst. Als massagetherapie wordt toegevoegd aan het postoperatieve protocol bleek er minder medicatie nodig te zijn.

 

In zorginstellingen worden patiënten te weinig liefdevol aangeraakt.

Massagetherapie zorgt voor een ontspanningsreactie (o.a. lagere bloeddruk, lagere hartslag, verhoging van het oxytocine niveau, verlaging van het cortisol niveau) die kalmte creëert waardoor de patiënt kan rusten, wat weer belangrijk is voor genezing en herstel.

Een klinische proef heeft bewezen dat een rugmassage van 20 minuten voor een operatie voor een verlaging van de bloeddruk van de patiënt zorgt. Slaap te kort in een zorginstelling wordt meestal met medicijnen opgelost. Voor de meeste patiënten zou een niet-farmacologische oplossing veel beter zijn. Bij meerdere proeven is bewezen dat patiënten door massagetherapie tijdens de opname minder gestrest werden, zich minder depressief voelden, minder pijn ervaarden en beter gingen slapen.

Massagetherapie lijkt het helende vermogen van een patiënt dus te vergroten. De onderzoekers wilden met een wetenschappelijk onderzoek bevestigen dat massagetherapie belangrijk is als onderdeel van pijnmanagement.

 

Participanten en methode

Het onderzoek is gedaan in een lokaal non-profit ziekenhuis in het zuidwesten van Amerika, bij 65 patiënten die daar zijn opgenomen. De patiënten moesten toestemming hebben van hun arts om massagetherapie te ondergaan, ze moesten in staat zijn een toestemmingsformulier te ondertekenen en ze moesten bereid zijn feedback te geven. De patiënten konden elk moment stoppen met deelname aan het onderzoek. Drie ervaren massage therapeuten, die al werkzaam waren in het ziekenhuis deden de behandelingen voor het onderzoek. Zij zijn alle drie extra geschoold voor het behandelen van gehospitaliseerde patiënten met een broze gezondheid.

De massages, in bed gegeven, duurden ongeveer een half uur, afhankelijk van de conditie van de patiënt. De behandelingen bestonden uit zachte klassieke massage, acupressuur, cranio sacraal massage en myofasciale massage.

De behandelde delen van het lichaam varieerden, maar het meest werden het hoofd, nek, schouders, rug en de voeten behandeld. De deelnemers konden kiezen of er geparfumeerde of ongeparfumeerde olie werd gebruikt en of er wel of geen muziek werd gedraaid tijdens de behandeling.

Patiënten vulden een vragenlijst in met vragen als:

  • De lengte van het verblijf in het ziekenhuis
  • Het aantal ontvangen massages
  • Of de massage voor verbetering hadden gezorgd voor wat betreft de pijn, het gevoel van ontspanning, het slapen, het algehele herstel
  • Of de inname van medicatie was veranderd na het ondergaan van de massages
  • Hoelang het effect van de massages voelbaar was
  • Of de patiënten van plan waren verder te gaan met massagetherapie

De verpleging moest ook vragen beantwoorden en de patiënt vulde na ontslag uit het ziekenhuis nog een keer een vragenlijst in. Daarna werden alle gegevens verzameld en gecategoriseerd en beoordeeld.

 

Resultaten

Van de 65 patiënten waarmee het onderzoek werd begonnen, hebben 53 participanten het hele onderzoek afgerond.

De pijn werd gemeten aan de hand van een cijfer tussen 0 en 10 (waarbij 0 geen pijn is en 10 ondraaglijke pijn).

Voor aanvang van de behandelingen werd een pijnniveau van 5.18 opgegeven en na de behandelingen was dat een 2.33. De geobserveerde vermindering van de pijn vertoont een statistisch significant verschil.

De effecten van de massagetherapie duurden:

1 – 4 uur bij 34 participanten (53.1%)

4 – 8 uur bij 13 participanten (20,3%)

8 – 24 uur bij 9 participanten (14,1%)

meer dan 24 uur bij 7 participanten (10,9%)

67.2 % van de participanten wilden verder gaan met massagetherapie tijdens hun herstelperiode.

De participanten gaven aan een vooruitgang te ervaren op alle onderzochte gebieden. De meest significante resultaten werden gemeld over het algehele pijnniveau, het emotionele welzijn, het gevoel van ontspanning en het vermogen om te slapen.

Meer dan de helft van de participanten gaf aan met minder pijnmedicatie af te kunnen na de behandelingen.

De verlichting van de pijn zorgde vaak voor een directe mogelijkheid om te slapen. Een verpleegkundige noteerde: ‘de patiënt meldt een gevoel van ontspanning en vermindering van pijn na de massage en slaapt 3 uur’.

Het gevoel van ontspanning speelt een belangrijke rol bij het helingsproces van de patiënt. Meer dan de helft van de participanten meldt een toename van ontspanning, vermindering van spierspanning en een toename van een gevoel van welzijn.

Een patiënt noteerde: ‘door de massage ging ik me fysiek, emotioneel en spiritueel beter voelen, ik werd geduldiger en minder angstig en ik voelde minder pijn’. Een ander noteerde: ‘de massagetherapie zorgde voor een helende ervaring, fysiek en emotioneel’.

 

Conclusie

Het doel van het onderzoek was uit te zoeken of massagetherapie effect kon hebben op de pijnervaring van patiënten. De voordelen van massagetherapie voor patiënten met verschillende ziektes is bewezen. Het onderzoek laat een significant verschil zien in pijnscores voor en na de massages. De afname van het gebruik van pijnmedicatie onderbouwt deze bevinding. De meeste patiënten voelden effect van de massage nog 1 tot 4 uur na de behandeling, sommige participanten voelden het effect nog na meer dan 24 uur!

Niet alleen werd er een afname van pijn gerapporteerd ook voelden de patiënten door de massagetherapie een toename van ontspanning en van hun emotionele welzijn, verbeterde de slaap, werd er een toename van mobiliteit ervaren en een sneller herstel.

In 98 % van de gevallen werd er een toename gerapporteerd van het algehele gevoel van ontspanning. Ook werd er een afname gevoeld van het gevoel van isolatie en eenzaamheid.

Het artikel is gepubliceerd in de International Journal of Therapeutic Massage & Bodywork in 2010, 1e jaargang 3e uitgave, bladzijde 4 tot en met 11. Het is gebaseerd op het onderzoek: ‘The effects of Massage Therapy on Pain Management in the Acute Care Setting’.

De onderzoekers zijn: Rose Adams (member Evidence-Based Practice Research Committee), Barb White(member Ethics Committee en Adjunct Faculty Women’s and gender Studies)  en Cynthia Beckett(Director Pediatrics/Perinatal Services and Evidence-Based Practice, Flagstaff Medical Center).

 

Tot slot

De uitkomst van het onderzoek verbaasd me niet. Ik heb inmiddels genoeg gelezen en genoeg massages gegeven en zelf mogen ondergaan om te weten dat een massage echt heel goed is voor je: je gaat je meer ontspannen voelen én opgewekter en je gaat er beter van slapen etc. Maar aan de andere kant was ik toch weer wel verrast… Het effect van de massagetherapie is groot, het artikel is al gepubliceerd in 2010, je zou dan verwachten dat er nu in 2018 veel meer gebruik zou worden gemaakt van massagetherapie…

In iedere geval ga ik door een artikel als dit nog meer geloven in mijn werk als massagetherapeut. Ik word erdoor geïnspireerd!

 

Marieke Brinkman

(student Klachtgericht masseur/ jaar 2 Opleiding massagetherapeut)

De effecten van massage bij Parkinson

Verslag van onderzoek naar massage bij Parkinson

Gelukkig vindt er steeds meer onderzoek plaats over de voordelen en effecten van massagetherapie. In het tweede jaar van de opleiding massagetherapie krijgen de studenten de opdracht om zelf een artikel te schrijven over een recent wetenschappelijk onderzoek naar het effect van massage bij een specifieke aandoening of van massagetherapie bij een specifieke doelgroep. Bijvoorbeeld massage bij Parkinson.

Ingrid Boers, student 2e jaar, heeft een verslag geschreven over de effecten van massagetherapie bij mensen met Parkinson. Hieronder kun je de samenvatting lezen en vind je een link naar het hele verslag.

Introductie

Parkinson is een complexe neurologische aandoening. De ziekte is progressief en, op termijn, resulteert dit in ernstige stoornissen. Veel patiënten proberen massage in een poging om de pijn en stijfheid te verlichten, maar de effecten van massage bij Parkinson zijn niet goed ge bestudeerd. Dit geval/deze casus is weer een voorbeeld waarin massagetherapie ervoor zorgt dat tijdelijke uitstel van trillen in rust bewerkstelligd.

Doelstelling

Onderzoeken of massagetherapie een gunstig effect kan hebben, rekening houdend met de onverbiddelijkheid van stijfheid en trillingen bij een patiënt met Parkinson.

Bevindingen

Het doel van deze casus was het vaststellen of massagetherapie een patiënt met Parkinson kan helpen. De behaalde resultaten laten zien dat er een constante vermindering van de trillingen bij rust optreden telkens wanneer de patiënte met deze klachten bij de behandeling kwam. Deze bevindingen bevestigen eerdere resultaten. Rust en ontspanning in het algemeen zijn ook gerapporteerd als zijnde behulpzaam bij het verminderen van het trillen.

Omdat er geen controle casus is om het effect van rust en ontspanning alleen te vergelijken met de massagetherapie behandelingen is het moeilijk te zeggen of de resultaten een direct gevolg van de massagetherapie zelf of een tweedegraads resultaat van alleen rust en ontspanning. Stijfheid is het moeilijkste te meten. De stijfheid was alleen maar marginaal verminderd tijdens het eerste bezoek. Tijdens alle andere bezoeken was er enkel een kleine vermindering gedurende een aantal minuten gedurende de behandeling, maar een meetbare vermindering is niet consequent bereikt.

Klaarblijkelijk is Parkinson een levens veranderende ziekte. De resultaten in deze casus geven weer dat massagetherapie kan helpen bij mensen met Parkinson door de trillingen te verminderen. Stijfheid kan verminderd worden maar aanpassingen in de frequentie, duur en techniek kan genoodzaakt zijn om langduriger resultaat te bewerkstelligen. Tot nu toe zijn er een minimaal aantal onderzoeken waaraan deze casus consequent is. Verder onderzoek is aanbevolen gezien deze casus en de eerdergenoemde onderzoeken.

Download hier het hele verslag: Massagetherapie en parkinson Ingrid

Ingrid Boers

Masseren in het ziekenhuis

Afgelopen week mocht ik weer de cursus handmassage geven aan de vrijwilligers van het Spaarne Gasthuis (ziekenhuizen in Haarlem en Hoofddorp). 

Daar kun je als gast (je bent geen patiënt maar gast) een massage krijgen. Vorig jaar zijn we gestart met een pilot en die is uitstekend bevallen.

Bijzonder

Hoe bijzonder dat er nu ook in ziekenhuizen massages worden gegeven. Ik hoor geregeld van buitenlandse therapeuten dat ze verrast zijn dat wij als progressief land zo achterlopen met onze aanvullende zorg (of complementaire zorg). In veel landen wordt er al nauw samengewerkt tussen massagetherapeuten en reguliere zorg. Nederland lijkt toch wat calvinistisch of anderszins terughoudend als het hier op aankomt.

Maar het begin is gemaakt.

 

Van wieg tot graf

In het ziekenhuis kom je het leven in al zijn puurheid of rauwheid tegen. Zo hebben de vrijwilligers een mevrouw gemasseerd die de eerste weeën kreeg tot iemand die dezelfde dag was overleden.

Het mooie is dat je met je massage er altijd voor iemand kan zijn. Er hoeft niet gepraat te worden (mag wel). Je hoeft alleen maar te zijn. Dat zijn de magische momenten waar je het voor doet als masseur/ massagetherapeut.

Ik ben nog altijd dankbaar dat ik een goede kennis met slokdarmkanker tot het laatst toe kon masseren (op de stoel). Praten ging niet meer, aanraken wel.

 

Bouwvakkers onder elkaar

Eén van de ervaringen van de vrijwilligers die me raakte was de gepensioneerde voorman die nu een gast masseerde die in de bouw werkte. Omdat de vrijwilliger kon meepraten over de bouw, liet de bouwvakker zich gewillig masseren. Hij vond het heerlijk.

Ik zag ze al zitten: twee stoere, volwassen mannen uit de bouw die een massage uitwisselen.

Daar wordt ik warm en hoopvol van. Vooral nu we zoveel verhalen horen van mensen die ongewenst aangeraakt worden (#metoo).

 

Het is goed om in deze tijden masseur/ massagetherapeut te zijn,

 

Stefan van Rossum

esoterra

Van stageopdracht naar levenswerk…

Massagetherapie en jeugdzorg

Onderstaand verslag en link naar het hele verslag zijn opgemaakt door Ellen. Zij is in juli 2017 afgestudeerd en heeft al tijdens de opleiding haar persoonlijke omstandigheden en ervaringen ingezet om met massagetherapie een verschil te maken. Na een goede voorbereiding ging ze samen met een medestudent op pad….

Zo’n twee jaar terug bezocht ik voor de 1e keer S. Zorg in Spanje omdat mijn dochter R. van toen 19 jaar oud daar voor ongeveer 3 maanden naar toe was gegaan. S. Zorg biedt een plek voor jongeren die in Nederland uitbehandeld zijn. Vaak hebben ze in Nederland al een hele
geschiedenis aan zorg en hulpverlening achter de rug door grensoverschrijdend gedrag en spelen ook drugs- en alcoholverslaving een rol. Het gezinshuis biedt rust, ruimte en structuur.

Het doel is om deze jongeren te leren hun leven in Nederland weer goed op rails te krijgen door ze weerbaar en zelfredzaam te maken en sociaal en emotioneel sterker. Ik was in die tijd net begonnen aan de opleiding voor massagetherapeut en al snel schoot het mij door het hoofd hoe fantastisch het zou zijn om juist deze jongeren kennis te laten maken met massagetherapie. Ik dacht aan het ervaren van aanraking zonder seksuele achtergrond (mijn dochter zat in een loverboyciruit), het aangeven van grenzen, het kunnen ontspannen, loslaten, voelen etc. Toen ik 4 maanden later opnieuw daar was (mijn dochter’s verblijf was verlengd, ze verblijft er nog steeds) trok ik de stoute schoenen aan en legde mijn idee voor aan de gezinsouders van S. Zorg.

Zij zagen mijn idee allebei wel zitten en gezinsvader T. bood mij spontaan een stageplek aan. Vanaf dat moment heeft het me niet meer losgelaten en ben ik er altijd mee bezig geweest. Dit jaar (mijn afstudeerjaar) werd het eindelijk tijd om dingen concreet te maken. Ik vroeg
toestemming aan de directeur van Esoterra (HBO Massagetherapie) voor de stage en ook of hij met mij wilde meedenken hoe ik dit moest aanpakken. Rondom diezelfde tijd had ik een gesprek met studiegenoot G. hierover. Zij raakte net zo enthousiast als ik hierover en vroeg
spontaan of ze mee mocht doen.

Lees hier het hele verslag

Ellen Post